معيارهاي شناسايي خاكهاي رمبنده و روش هاي مقابله با پديده رمبندگي
(مطالعه موردي: خاك ساختگاه شهر كرمان)

مهناز جهانيار مقدم، دانشجوي كارشناسي ارشد استخراج معدن، بخش مهندسي معدن، دانشگاه باهنر كرمان
رضا رحمان نژاد و محمدعلي ابراهيمي، استادياران بخش مهندسي معدن، دانشگاه باهنر كرمان

چكيده:

در طبيعت خاكهايي يافت مي شوند كه تحت تنش يكسان، با افزايش درصد رطوبت ميزان كاهش حجم بسيار زيادي از خود نشان ميدهند؛ اينگونه خاكها به خاكهاي رمبنده موسوم هستند. به طور كلي مي توان رمبندگی را ريزش ناگهانی خاک در اثر از دست رفتن مقاومت عامل پيوند دهنده ذرات خاک تعريف نمود. خاكهاي رمبنده بيشتر در نواحي گرم و خشک يافت مي شوند و خصوصيات مهم اين نوع خاكها تخلخل زياد، وزن مخصوص كم و چسبندگي صفر و يا ناچيز مي‌باشد. كشور ايران در زمره کشورهايي قرار گرفته که داراي خاکهاي رمبنده مي باشد و در صورت عدم شناسايي اين نوع خاکها، اگر سازه اي روي آنها احداث شود، سازه احداث شده در صورت به اشباع در آمدن خاک، بنا به دلايل مختلف دچار مشکلات و ضرر و زيان خواهد شد. بنابراين نياز است در درجه اول رفتار و خصوصيات اين خاكهاي رمبنده تحت شرايط مختلف مورد بررسي قرار گيرد. مطالعات اوليه انجام شده بر روي خاک ساختگاه شهر کرمان، حاکي از رمبنده بودن آن است و نظر به وضعيت خاک منطقه و ادامه روند صعودي سطح آب زير زميني در محدوده شهر کرمان، ايجاد آسيبهاي جدي در تأسيسات شهري و سازه ها در آينده اي نه چندان دور پيش بيني ميگردد. در اين مقاله ابتدا بر اساس معيارهاي موجود میزان رمبندگی خاک کرمان بررسی و در ادامه مشكلات مواجهه با اين نوع خاكها و روشهايي براي مقابله با آنها مطرح مي گردد و در نهابت بررسي هاي انجام شده بر روي خاك شهر كرمان به عنوان مطالعه موردي آورده مي شود.

واژگان كليدي:خاكهاي رمبنده، رمبندگی، كرمان

 مشاهده مقاله‌ي كامل